İçme suyu için çevrimiçi entegre bulanıklık analizörü

Sıvılardaki bulanıklığın bir ölçüsü olan bulanıklık, su kalitesinin basit ve temel bir göstergesi olarak kabul edilmiştir. On yıllardır, filtrasyon yoluyla üretilen su da dahil olmak üzere içme suyunun izlenmesinde kullanılmaktadır. Bulanıklık ölçümü, su veya diğer sıvı örneklerinde bulunan partikül maddelerin yarı nicel varlığını belirlemek için tanımlanmış özelliklere sahip bir ışık demetinin kullanılmasını içerir. Işık demetine gelen ışık demeti denir. Suda bulunan madde, gelen ışık demetinin saçılmasına neden olur ve bu saçılan ışık, izlenebilir bir kalibrasyon standardına göre tespit edilir ve nicel olarak ölçülür. Bir örnekte bulunan partikül madde miktarı ne kadar yüksekse, gelen ışık demetinin saçılması o kadar fazla olur ve sonuç olarak bulanıklık o kadar yüksek olur.

Bir numunedeki herhangi bir parçacık, tanımlanmış bir gelen ışık kaynağından (genellikle akkor lamba, ışık yayan diyot (LED) veya lazer diyot) geçtiğinde, numunenin genel bulanıklığına katkıda bulunabilir. Filtrasyonun amacı, herhangi bir numuneden parçacıkları ortadan kaldırmaktır. Filtrasyon sistemleri düzgün çalıştığında ve bir bulanıklık ölçer ile izlendiğinde, atık suyun bulanıklığı düşük ve sabit bir ölçümle karakterize edilir. Bazı bulanıklık ölçerler, parçacık boyutlarının ve parçacık sayısı seviyelerinin çok düşük olduğu süper temiz sularda daha az etkili hale gelir. Bu düşük seviyelerde hassasiyetten yoksun olan bulanıklık ölçerler için, filtre arızasından kaynaklanan bulanıklık değişiklikleri o kadar küçük olabilir ki, cihazın bulanıklık temel gürültüsünden ayırt edilemez hale gelir.

Bu temel gürültünün, cihazın kendisinden kaynaklanan gürültü (elektronik gürültü), cihazdan yayılan ışık, numune gürültüsü ve ışık kaynağının kendisindeki gürültü dahil olmak üzere çeşitli kaynakları vardır. Bu girişimler toplanır ve yanlış pozitif bulanıklık yanıtlarının birincil kaynağı haline gelir ve cihazın algılama sınırını olumsuz etkileyebilir.

Bulanıklık ölçümünde standartlar konusu, kısmen USEPA ve Standard Methods gibi kuruluşlar tarafından raporlama amacıyla kabul edilen ve yaygın olarak kullanılan çeşitli standart türleri ve kısmen de bunlara uygulanan terminoloji veya tanım nedeniyle karmaşıktır. Su ve Atıksu Analizi için Standart Yöntemler'in 19. Baskısında, birincil ve ikincil standartların tanımlanmasında açıklık getirilmiştir. Standard Methods, birincil standardı, kullanıcının izlenebilir ham maddelerden, hassas metodolojiler kullanarak ve kontrollü çevre koşulları altında hazırladığı standart olarak tanımlar. Bulanıklıkta, Formazin tek gerçek birincil standart olarak kabul edilir ve diğer tüm standartlar Formazin'e kadar izlenebilir. Ayrıca, bulanıklık ölçerler için cihaz algoritmaları ve özellikleri bu birincil standarda göre tasarlanmalıdır.

Standart Yöntemler artık ikincil standartları, bir üreticinin (veya bağımsız bir test kuruluşunun) cihaz kalibrasyon sonuçlarının, kullanıcı tarafından hazırlanan Formazin standartları (birincil standartlar) ile kalibre edildiğinde elde edilen sonuçlara (belirli sınırlar içinde) eşdeğer olduğunu onayladığı standartlar olarak tanımlamaktadır. Kalibrasyon için uygun çeşitli standartlar mevcuttur; bunlar arasında 4.000 NTU Formazin'in ticari stok süspansiyonları, stabilize Formazin süspansiyonları (StablCal™ Stabilize Formazin Standartları, ayrıca StablCal Standartları, StablCal Çözümleri veya StablCal olarak da adlandırılır) ve stiren divinilbenzen kopolimerinin mikrokürelerinin ticari süspansiyonları yer almaktadır.